EĞİTİM CEZALANDIRILAMAZ!

Geçenlerde girdiğim sosyal ortamlardan birinde, ister istemez kulak misafiri olduğum- ve keşke olmaz olsaydım dediğim- bir olay denk geldi. Bir kadın, “gençler okuyor da ne oluyor? Okuyanların hali ortada” diye yüksek perdeden girdi söze. Kibirli bir şekilde insanları küçümseyecek başka cümleler de kurdu ve “her şey okumak değil zaten.” Diyerek cümlesini bitirdi.

Öncelikle şunu söyleyeyim:

Her şeyi çok bildiğini zanneden ama en basit bir gerçeği bile bilmeyen ve bunun da farkında olmayan sayıları küçümsenmeyecek derecede olan cahil bir kitle dolaşıyor ortada.

Ve bana sorarsanız çok da tehlikeliler. Çünkü her şeyi çok biliyorlar. İnsanlara tepeden bakıyorlar ve bilmedikleri de ortaya çıkınca utanmadan zeytinyağı gibi üste çıkıyorlar.

Eğitim sadece okumak değildir aslında. Öyle olsaydı adı, öğretim olurdu. Eğitim; insanın kibrini törpüleyen, kötü alışkanlarını azaltan, vizyonunu parlatan ve yönsüzlükler içinde kaybolduğunda bile yönünü bulmasını sağlayan bir süreçtir. Üstelik kısa vadeli değil; ömür boyu devam eden bir yolculuktur. Çünkü etmek zorunda. İnsan yerinde saydıkça körelir; öğrendikçe tıpkı bir gül gibi katman katman açılır.

İnsan; eğitimle önce kendisine duyduğu saygıyı artırır; sonra başkalarına saygı duymayı öğrenir ve huyunu güzelleştirdikçe kendi değerini yüceltir. Hâl böyle olunca, okumanın kıymetini bilmeyenler, eğitim almış bir insanın değerini de bilemez hale gelirler.

Evet, okumak elbette her şey değildir. Evet, hayatın içinde kendini yoğurarak geliştirmiş, okul görmediği halde büyük bir bilgelik taşıyan insanlar vardır ve olmaya da devam edecektir. Onlara saygım sonsuz.

Ancak bu gerçek, yıllarını okul sıralarında dirsek çürüterek geçirmiş, mürekkep yalamış insanı değersizleştirmeye bahane değildir. Kimse, kimsenin verdiği emeği ve kendisine yaptığı yatırımı küçültemez.

Eğitim cezalandırılamaz! Eğitim parlatılır! Eğitim ödüllendirilir!

İnsanların emek verip kendisini geliştirmesi küçümsenemez; buna ancak saygı duyulması gerekir. Çünkü herkes herkese saygı duymak zorundadır. Herkes saygıyı hak eder. Küçümsenmeyi, değerinin yok sayılmasını değil.

Bir insanın kendisine ve toplumuna yapacağı en büyük kötülük; eğitimi değersizleştirmek ve eğitim almış insanları küçümsemektir. Bu tarz bir tavır takınan insan, ancak kendi geleceğini cezalandırır ve toplumun geleceğini heba eder. Zira eğitim, önceliklidir. Eğitim insanın karakterini güzelleştirir. Aslına bakarsanız, bize yıllardır öğretilen bir cümle vardır ki o da “eğitim ailede başlar” cümlesidir. Yani kişiye terbiye vermek, nezaket kurallarını öğretmek de bir eğitimdir ve bu tarz kurallarını edinmiş insanlar demek, sağlıklı toplumlar anlamına da gelir.